WINNR
Dowody

Co pokazują badania i gdzie się kończą.

Powinieneś móc sprawdzić wszystko, co mówimy. Oto więc dowody stojące za programem, z wielkościami prób, i lista rzeczy, których nie powiemy, bo badania ich nie popierają.

Dlaczego nie nazywamy tego uzależnieniem

W DSM-5-TR nie ma diagnozy uzależnienia od pornografii, a Światowa Organizacja Zdrowia traktuje kompulsywne zachowania seksualne jako zaburzenie kontroli impulsów. Badacze stwierdzają też, że poczucie uzależnienia często idzie za tym, jak bardzo ktoś dezaprobuje pornografię, bardziej niż za tym, ile ogląda. Pytamy więc, czy twoje używanie ci coś kosztuje, a ankieta używa PPCS-6, kwestionariusza przesiewowego zwalidowanego przez innych badaczy. Czy uzależnienie od pornografii jest prawdziwe? Pełna, wyważona odpowiedź.

Czym naprawdę jest problem

Lekarze nie nazywają tego uzależnieniem. Taką diagnozę zaproponowano dla DSM-5 w 2013 roku i odrzucono. Istnieje zaburzenie kompulsywnych zachowań seksualnych, kod 6C72 w ICD-112, i należy ono do zaburzeń kontroli impulsów. Ten sam wpis mówi, że cierpienie wynikające wyłącznie z moralnej dezaprobaty własnego zachowania seksualnego się nie liczy. Poczucie winy z powodu oglądania pornografii samo w sobie nie jest tym zaburzeniem.

Liczba godzin ma mniejsze znaczenie, niż zakłada większość. To, co odróżnia mężczyzn z problemem od mężczyzn bez, to cierpienie, utrata kontroli i sposób radzenia sobie z własnymi impulsami. Mężczyźni, którzy radzą sobie z niechcianymi uczuciami, uciekając od nich, to ci, u których oglądanie ma tendencję do stawania się problemem.3

W szwedzkim badaniu 1913 dorosłych 13% mężczyzn zgłosiło pewne problemy z korzystaniem z treści seksualnych online i 5% zgłosiło poważne problemy.5 W 19 badaniach lęk i depresja idą w parze z problematycznym używaniem. Ogólne używanie nie pokazuje takiego związku, a zależność jest najsilniejsza u mężczyzn poniżej 25 roku życia.1

Jak częste są problemy z korzystaniem z treści seksualnych online wśród mężczyzn Siatka 100 kwadratów reprezentujących 100 mężczyzn. Trzynaście jest zaznaczonych jako zgłaszające pewne problemy, a pięć z nich jest zaznaczonych ciemniej jako zgłaszające poważne problemy. ■ 13 zgłasza pewne problemy ■ 5 z nich, poważne
Na 100 mężczyzn. Ross, Månsson & Daneback, 2012, n = 1913.

Na czym opiera się program

Pięć rzeczy, każda z dowodami i wielkością próby.

  1. 01

    Terapia akceptacji i zaangażowania

    Każda inna metoda na tej stronie była testowana na czymś innym i pożyczona. Ta była testowana na prawdziwym problemie. W randomizowanym badaniu mężczyźni w ustrukturyzowanym programie zmniejszyli oglądanie o 93%. Mężczyźni pozostawieni na liście oczekujących osiągnęli 21%. Większość z pierwszej grupy nadal utrzymywała zmianę trzy miesiące później.6 Wcześniejsze badanie pilotażowe wykazało 85%.7

    Haczyk: 28 mężczyzn w badaniu, 6 w pilotażu, w większości z jednej wspólnoty religijnej. Obiecujące, ale daleko od udowodnionego. To największa dziura w dowodach na to, co budujemy.

    Zmniejszenie oglądania, program kontra lista oczekujących Mężczyźni w programie zmniejszyli oglądanie o 93 procent. Mężczyźni na liście oczekujących zmniejszyli je o 21 procent. 93% program 21% lista oczekujących 28 mężczyzn
  2. 02

    Nie walczyć z impulsem

    Ludziom, którym kazano wypchnąć niechcianą myśl z głowy, to się nie udawało i czuli się gorzej przez próbę. Ludzie, których nauczono pozwolić myśli tam być, czuli się lepiej, i myśli pojawiały się równie często.4 Ta umiejętność nie sprawia więc, że impulsy znikają. Zmienia to, ile cię kosztują, co jest uczciwą wersją i nadal użyteczną. Dlatego też „po prostu przestań” to strategia, której nigdy ci nie sprzedamy.

  3. 03

    Decyzja o ruchu z wyprzedzeniem

    Plan „jeśli-to” polega na ustaleniu, co zrobisz, zanim nadejdzie moment. „Gdy jest późno i jestem sam, to odłożę telefon na ładowarkę w korytarzu.” W 94 badaniach takie plany mają średni do dużego efekt, d = 0,65, na to, czy ludzie osiągają cel.8 Działają lepiej zapisane w tej formie „jeśli-to” i jeszcze lepiej, gdy osoba już chce rezultatu. To najlepiej poparta rzecz na tej stronie, dlatego dostajesz jeden, zanim cokolwiek nam zapłacisz.

  4. 04

    Cele, śledzenie i informacja zwrotna razem

    Konkretne, trudne cele biją niejasne i biją mówienie sobie, żeby dać z siebie wszystko. Mówią to cztery dekady badań.9 Śledzenie własnego zachowania też działa, ale znacznie lepiej w towarzystwie: interwencje łączące samośledzenie z jasnym celem i regularną informacją zwrotną sprawdzają się lepiej niż te, w których brakuje któregokolwiek z trzech.10 Codzienny check-in względem celu, który sam ustawiasz, to dokładnie ta kombinacja.

  5. 05

    Dostarczanie przez telefon

    W randomizowanych badaniach aplikacje dla zdrowia psychicznego pomagają, skromnie: depresja g = 0,28, lęk g = 0,30, stres i jakość życia g = 0,35.11 Dwa szczegóły kształtują to, jak budujemy. Aplikacje oparte na prawdziwym modelu terapeutycznym biją ogólne aplikacje dobrostanu, a aplikacje z prowadzeniem przez człowieka i przypomnieniami biją te bez nich.

    Haczyk: te liczby maleją, gdy grupa porównawcza dostaje coś realnego do zrobienia zamiast niczego. Część tego, co wygląda na korzyść, to efekt otwarcia jakiejkolwiek aplikacji.

  6. 06

    Nie robić tego samemu

    Najlepszy dowód, że ustrukturyzowane wsparcie rówieśnicze bije radzenie sobie samemu, pochodzi z alkoholu, a nie z pornografii. Przegląd Cochrane zebrał 27 badań i 10 565 osób i stwierdził, że programy zbudowane wokół wsparcia rówieśniczego dawały wyższą długoterminową abstynencję niż inne ugruntowane metody leczenia, w tym CBT, i obniżały też koszty opieki zdrowotnej.15 W największym z tych badań 24% osób w ramieniu wsparcia rówieśniczego pozostało abstynentami przez cały rok po leczeniu, wobec 15% przy CBT.

    Haczyk: to jest alkohol i to cały program, a nie jeden partner odpowiedzialności. To dobry powód, żeby to budować. To nie dowód, że nasza wersja działa.

    Ekran odpowiedzialności w aplikacji WINNR Ekran telefonu z nagłówkiem Twój partner, pokazujący dobraną osobę w dniu 41 wobec twojego dnia 38, z przyciskami do wysłania wiadomości i zobaczenia jej postów. TWÓJ PARTNER Dobrany dzień 41 ty, dzień 38 Wyślij wiadomość Zobacz jego posty Połącz się w parę z kimś w pobliżu tej samej liczby dni. Przechodzicie przez to razem.
    Makieta ekranu partnera, z własnymi słowami aplikacji. Nie fotografia wydanej wersji.

Jak duże naprawdę są te efekty?

Wielkości efektu na standardowej skali Na konwencjonalnej skali 0,2 to mały efekt, 0,5 średni, a 0,8 duży. Efekty aplikacji dla zdrowia psychicznego są na poziomie około 0,3, małe. Plany „jeśli-to” są na poziomie 0,65, między średnim a dużym. 0 0.2 mały 0.5 średni 0.8 duży aplikacje, 0,3 plany „jeśli-to” 0.65
Konwencjonalne przedziały Cohena. Pokazujemy ci to, bo sprawia, że dowody dla naszej własnej aplikacji wyglądają skromnie, i takie są.

Czego ci nie powiemy

Wszystkie pięć jest standardem w tej kategorii. Żadne się nie utrzymuje.

„Pornografia przeprogramowuje twój mózg”

Artykuł za tym argumentował na podstawie badań nad kokainą, otyłością i pedofilią, a nigdy na podstawie mężczyzn oglądających pornografię. Inny zespół odpowiedział w tym samym czasopiśmie, że bierze „nadmierne swobody i mylące interpretacje badań neuronaukowych”.1213 Skany mózgu, na których się opiera, wykonano w jednym punkcie czasu, więc nie mogą pokazać, co było przyczyną czego. Autorzy nadal spierają się o to w druku. Nie zbudujemy produktu na sporze, który wciąż trwa.

„Jesteś uzależniony”

Nikt nie może ci tego powiedzieć na podstawie kwestionariusza, a klasyfikacja nie używa tego słowa. Są też dobre dowody, że mężczyźni nazywający siebie uzależnionymi od pornografii często kierują się tym, jak winni się czują, oglądając, bardziej niż tym, ile oglądają.

„To zawsze eskaluje”

Niektórzy mężczyźni rzeczywiście zauważają, że z czasem szukają ostrzejszego materiału. U niektórych użytkowników to udokumentowano. Nigdy nie wykazano, że to prawo. Jeśli widziałeś to u siebie, potraktuj to poważnie. Jeśli nie, nikt ci tego nie obiecał.

„Rzuć na 7 dni, a poczujesz różnicę”

Randomizowane badanie kontrolowane przeprowadziło regularnych użytkowników przez siedmiodniowy okres abstynencji i co wieczór mierzyło ich wobec grupy kontrolnej. Nie stwierdziło żadnych objawów odstawienia ani zmiany samopoczucia.14 Samo przestanie nie dało nic mierzalnego. Zmiana bierze się ze struktury wokół przestawania.

„Klinicznie udowodnione”

WINNR nie jest wyrobem medycznym i nigdy nie przeszedł badania. Wszystko powyżej to dowody dla metod, na których budujemy. Nic z tego nie jest dowodem dotyczącym naszego produktu.

Tę lukę właśnie wypełniamy. Od września nasz założyciel uczestniczy w Programie Waloryzacji Doktoratów prowadzonym przez Biuro Transferu Wiedzy Uniwersytetu w Tilburgu wraz z Instytutem THRIVE, skąd pochodzi czas i opieka akademicka na przeprowadzenie porządnego badania. Udział w programie uniwersyteckim nie oznacza, że uniwersytet nas popiera, i nie będziemy tego tak przedstawiać.

Czego jeszcze nie wiemy

Zapytaj, czy WINNR działa, a uczciwa odpowiedź brzmi: nikt tego nie sprawdził, my także. Pożyczanie cudzych badań to uczciwy sposób projektowania programu. Nie jest to sposób na ogłaszanie wyniku.

Więc zamierzamy to sprawdzić. Gdy aplikacja będzie działać, przeprowadzimy małe badanie kontrolowane: jedna grupa jej używa, druga czeka, pomiary przed i po narzędziami zwalidowanymi przez innych. Po to jest po naszej stronie program z Tilburga i to różnica między chęcią przetestowania a opieką pozwalającą zrobić to porządnie. Badanie będzie małe i samo niczego nie rozstrzygnie. Będzie nasze i opublikujemy, co pokaże, w którąkolwiek stronę.

Źródła

Ostatnia aktualizacja 15 października 2026

  1. Systematic review and meta-analysis of 19 studies on pornography consumption, anxiety and depression. J. Clin. Med., 2026. doi.org/10.3390/jcm15135030
  2. World Health Organization. Compulsive Sexual Behaviour Disorder, ICD-11 code 6C72. Adopted 2019, in force January 2022.
  3. Levin, Lillis & Hayes. When is online pornography viewing problematic among college males? Examining the moderating role of experiential avoidance. Sexual Addiction & Compulsivity, 2012.
  4. Marcks & Woods. A comparison of thought suppression to an acceptance-based technique in the management of personal intrusive thoughts: a controlled evaluation. Behaviour Research and Therapy, 2005; 43(4):433–445. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/15701355
  5. Ross, Månsson & Daneback. Prevalence, severity, and correlates of problematic sexual internet use in Swedish men and women. Archives of Sexual Behavior, 2012; 41:459–466, n = 1,913.
  6. Crosby & Twohig. Acceptance and commitment therapy for problematic internet pornography use: a randomized trial. Behavior Therapy, 2016; 47(3):355–366, n = 28. doi.org/10.1016/j.beth.2016.02.001
  7. Twohig & Crosby. Acceptance and commitment therapy as a treatment for problematic internet pornography viewing. Behavior Therapy, 2010, n = 6.
  8. Gollwitzer & Sheeran. Implementation intentions and goal achievement: a meta-analysis of effects and processes. Advances in Experimental Social Psychology, 2006; 94 studies, d = 0.65.
  9. Locke & Latham. Building a practically useful theory of goal setting and task motivation. American Psychologist, 2002.
  10. Michie et al. Effective techniques in healthy eating and physical activity interventions: self-monitoring combined with goal setting and feedback. Health Psychology, 2009.
  11. Linardon, Cuijpers, Carlbring, Messer & Fuller-Tyszkiewicz. The efficacy of app-supported smartphone interventions for mental health problems: a meta-analysis of randomized controlled trials. World Psychiatry, 2019. pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/31496095
  12. Hilton & Watts. Pornography addiction: a neuroscience perspective. Surgical Neurology International, 2011; 2:19.
  13. Reid, Carpenter & Fong. Neuroscience research fails to support claims that excessive pornography consumption causes brain damage. Surgical Neurology International, 2011; 2:64. Przeczytaj
  14. Fernandez, Kuss, Justice, Fernandez & Griffiths. Effects of a 7-day pornography abstinence period on withdrawal-related symptoms in regular pornography users: a randomized controlled study. Archives of Sexual Behavior, 2023. Przeczytaj
  15. Kelly, Humphreys & Ferri. Alcoholics Anonymous and other 12-step programs for alcohol use disorder. Cochrane Database of Systematic Reviews, 2020; 27 studies, n = 10,565. cochranelibrary.com
  16. Bőthe et al. The Problematic Pornography Consumption Scale (PPCS-6), the screener used in our questionnaire. Journal of Sex Research, 2020.

Jeśli uważasz, że w czymś się myliliśmy, albo przeczytałeś artykuł uważniej niż my, napisz na winnr.now@gmail.com. Wolimy być poprawieni niż cytowani.

Zobacz, gdzie naprawdę jesteś.

Ankieta używa PPCS-6, kwestionariusza przesiewowego zwalidowanego przez innych badaczy16. Zajmuje to około czterech minut. To przesiew, a nie diagnoza.

Zrób quiz
← Wróć do WINNR